וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵיהֶ֜ם רַב־שָׁקֵ֗ה הַעַ֨ל אֲדֹנֶ֤יךָ וְאֵלֶ֙יךָ֙ שְׁלָחַ֣נִי אֲדֹנִ֔י לְדַבֵּ֖ר אֶת־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֑לֶּה הֲלֹ֣א עַל־הָאֲנָשִׁ֗ים הַיֹּֽשְׁבִים֙ עַל־הַ֣חֹמָ֔ה לֶאֱכֹ֣ל אֶת חריהם [צוֹאָתָ֗ם] וְלִשְׁתּ֛וֹת אֶת־שיניהם [מימֵ֥י] [רַגְלֵיהֶ֖ם] עִמָּכֶֽם׃
Tetapi Rabsake berkata kepada mereka: “Apakah hanya kepada tuanmu dan kepadamu tuanku mengutus aku untuk menyampaikan perkataan-perkataan ini? Bukankah kepada orang-orang yang duduk di atas tembok, yang akan memakan kotoran mereka sendiri dan meminum air seni mereka sendiri bersama-sama dengan kamu?”
Megillah
Our Rabbis taught: Wherever a disgraceful expression is written in the text, we read it in a more polite way. [Thus for] yishgalenah [we read] yishkavenah (Deuteronomy 28:30); [for] ba’afolim [we read] batehorim (Deut 28:27); [for] hiryonim [we read] divyonim (II Kings 6:25); [for] le’ekhol et horehem velishtot et meme shinehem [we read] le’ekhol et zo’atham velishtot et meme raglehem (II Kings 18:27); [for] lamahara’ot [we read] lemoza’ot (II Kings 10:27).